تبليغاتX
وبلاگ عربی فرزانگان کرج
وبلاگ عربی فرزانگان کرج
 
 با تشکر از رژین و یاسمن عزیز



|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در یکشنبه ششم آذر 1390  |
 پیام تبریک
 

سرکار خانم نگار احمدی راه یابی شما را به مرحله ی کشوری المپیاد عربی صمیمانه تبریک می گوییم

 

منتظر موفقیت های پی در پی شما هستیم

با آرزوی توفیق

از طرف انجمن عربی فرزانگان کرج

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در شنبه بیست و هفتم فروردین 1390  |
 نمونه سوال
۱-لترجمه:

-عَلی العَزیمةِ جوانِحي:

- اللّهُمَّ انتَ القاتُلُ و قولُکَ حقٌ. لا تَحزَن,إنَّ اللّهَ مَعَنا:

2-اُکتُب ما یُرادُ مِنکُ:

بالفارسیة:اَلحِقنی(          )                  بالفارسیة:النِقَم(          )                  بالعربیة:شایسته(           )                  المتضاد:عُسر(          )

3-اَکمِل الجدول التالیَ:

جمله

مبتدا

خبر

فعل

فاعل

مفعول به

جار و مجرور

لاتنظُر فی عیوبِ الناسِ.الصقةُ نافِعَةٌ

 

 

 

 

 

 

 

4- إجعَل الضمیرالمنفصل:    تَذهبینَ(               )      آُخرُجوا(              )

إجعَل الإسم الإشاره(للقریب):     الدروس(         )       الحمامَة(              )

5- إِنتَخِب الفعل المناسب: (لا تتَکلَّمنَ,لِاَشکُر,ذَهَبَت,اِدفَعي,یَسمَعنَ,لاتَجمَعُوا,ذَهَبتِ)

الأمر للمخاطبة:..............       النهی للمخاطبینَ:................       الماضی لِلغائبة:............

المضارع للغائبات:...........       الأمر للغائب:................          النفی للمخاطبات:...........

6- اُکتُب المفرد و نوعَ الجمع:  المؤمنات(          )(          )  الأحبار: (           )(            )

7-شَکَّل(حرکت گذاری کنید): اللّه علیم بِالظالمینَ. یَسمَعُ اللّه نداء المظلومینَ.

8- غلط هی ترجمه را اصلاح کنید.

اُکتُب لَنا فی هذه الدنیا حسنةً و فی الآخرة.در آن دنیا برای من نیکی را بنویس.

اَنزَلَ اللّهُ سکینَهُ علی رسولهِ.خداوند آرامش خویش را بر پیامبرانش فرو می فرستد.

9- اِقراُ النَصّ ثمَّ اُکتب ما طُلِبَ منک:

خَلَقَ اللّهُ کُلُّ شیءٍ و بَعَثَ الأنبیاءَ بِالحَقِّ لهِدایةِ الناسِ فالّذینَ آمَنوا و عَمِلوا الصالحاتِ فَهُم مُقَرّبونَ عندَ اللهِ.

اسم: 1-.........  2-.......... 3-.........              فعل: 1-..........   2-.........  3-.........

حرف: 1-........  2-........  3-........      وزن کلمات:عَمِلُوا(     ) مُقَرَّربُونَ(    ) خَلَقَ(     )

10- اَکمِل الجدولَ:

ماضی

مضارع

امر

نفی

نهی

ضمیر منفصل

ضمیر متصل

    صیغه به عربی

نَجَحتُنَّ -َ

 

 

 

 

 

 

 

 

11- جملات زیر را به شکلی مرتب نمایید که به صورت متن با معنایی در آید سپس نقش کلاماتی را که زیرشان خط کشیده شده بنویسید:

و هُناکَ یُشاهِدُ مناظراً رائعةً.یَصعَدُ الرجلُ منِ الجَبَلِ.یومَ العُطلَةِ یخرُجُ رجلٌ منِ البیتِ للُنزهَةِ.ثُمَّ یشکُرُ رَبَّه لِهذه النَعمات.

12-أَجِب عَن الأَسئلة:

-         کدام گزینه اسم مؤنث نیست:    البُیوت             النَفس         إیران           الماء

-         ضمیر مناسب جلی خالی کدام است؟   و...... مُستَعِدونَ.

انتم                           انتما                        هُما                          هُنَّ

13-أکمِل الفراغ:

-الدُنیا..........الآخرةِ (مزرعةَ – مزرعةُ – مزرعةِ)

-(نهی).........هذه الشجرة(لا تقربا – لا تقربانِ – إِقربا)

-اعراب مفعول همیشه........است(مرفوع – منصوب – مجزوم)

-نون اعراب در فعل مضارع همان علامت.......است(نصب – رفع – جزم)

14-با علامت زدن مشخص کنید که هر مورد مربوط به کدام دسته از کلمات است:

مشخصات

اسم

فعل

حرف

همیشه نیاز به فاعل دارد.

 

 

 

می تواند (ة) بگیرد.

 

 

 

میتواند در اعراب اسم بعد از خود اثر بگذارد یا اثر نگذارد.

 

 

 

زمان انجام شدن آن مشخص است.

 

 

 

حروف نفی و نهی بر سر آن می آید.

 

 

 

 

زندگی را از عبور جویبار آموختم                 به به این درسی که من از روزگار آموختم

بی قراری را ز رقص ممتد پروانه ها             از سکوت شمع آرام و قرار آموختم

                                                                                              «حق یارتان»

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در یکشنبه بیست و یکم فروردین 1390  |
 سعدی در جهان عرب
روزنامه كويتي الراي العام: «سعدي پيام آور» انسانيت
همزمان با سالروز بزرگداشت «سعدي» شاعر پر آوازه ايراني، روزنامه پر تيراژ الراي العام چاپ كويت مقاله اي با عنوان «سعدي پيام آور انسانيت» را در شماره روز سه شنبه منتشر كرد. اين مقاله كه به مناسبت اول ارديبهشت روز جهاني بزرگداشت سعدي شيرازي وبه قلم حسن خاكرند رايزن فرهنگي كشورمان است دربرگيرنده پژوهشي درباره تاثير اشعار سعدي در تغذيه معنوي ادبيات عرب است.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در یکشنبه شانزدهم خرداد 1389  |
 قواعد اعلالی(۱)
 

گوش کن اینک به چندین قاعده                                 کـــه برای فعل مُــعَتل آمــده

فعل هایی مثــل فعـــل «وَصَلَ»                                 «وَرَدَ»  یا «وَجَبَ»  یا «وَکَـلَ»

که ثــــلاثی بوده و واوی مــثـال                                 در مضارع لفظ می باشـد ثقال


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در جمعه سوم اردیبهشت 1389  |
 المپیاد استانی عربی سوم ریاضی و تجربی(85-1384)

•        عيّن الأصحّ و الأدقّ في الترجمة: (5-1)

1.اَنزَلنا إليک الذّکر لتُبيِّنَ للناس ما نُزِّلِ :

  1- بر تو قرآن را نازل کردیم تا بر امت آنچه فرستاده شده ، بیان کنی.

   2- بر تو قرآن را نازل می کنیم تا برای مردم آنچه فرستاد ، بیان کنی.

   3- بر تو ذکر را نازل کردیم تا برای مردم آنچه فرستاده شده آشکار شود.

   4- بر تو ذکر را نازل کردیم تا برای مردم آنچه فرستاده نشده بیان کنی.

 

2.اِنَّ مِن اَحبِّ عبادِ اللهِ إليه عبداً أعانَهُ اللهُ علی نفسِهِ :

  1-محبوبترین بندگان نزد خدا،بنده ای است که خداوند اورا برتسلط به نفس خویش کمک کرده است.

  2- بدرستیکه کسی که بندگان را دوست داشته باشد خداوند او را در مقابل خود کمک می کند.

  3- محبوب ترین بندگان خدا را از نظر بندگی ،کسی که خداوند او را کمک کرده باشد.

  4- دوست ترین عبادت نزد خدا ، عبادت بنده ای است که خداوند او را کمک کرده باشد.

 

3. فعليک أن تتّخِذه سِراجاً يُرشدُک إلی طريق الحقِّ :

  1- باید تو را به عنوان مشعلی قرار بدهند که به وسیله ی تو، به راه حق ارشاد گردند.

  2- بر تو واجب است که او را به عنوان چراغی بدانی که به راه حق هدایت می کند.

  3- بر تو واجب است که او را به عنوان چراغی برگزینی که تو را به راه حق هدایت کند.

  4- تو سزاوار آن هستی که به عنوان چراغی برگزیده شوی که راهنمای او به راه حق باشی.

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در پنجشنبه بیست و ششم فروردین 1389  |
 دیکشنری عربی به فارسی
لینک دانلود یک دیکشنری عربی به فارسی

می تونید دانلود کنید

http://www.p30download.com/archives/utility/dictionary/download_x_to_persian_dictionary_collection/

پسورد:www.p30download.com

 

موفق باشید

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در سه شنبه بیست و پنجم اسفند 1388  |
 نمونه سوالالت عربی سوم دبیرستان فرزانگان کرج: نیم سال اول 1387-88
۱-تَرجم العبارات التالية إلي الفارسية:

الف) إلهي ألهمني التقوي و وفَقني للتّي هي أزكي.

ب) ذاتَ يومٍ حَمَلهُ علي ظَهره لِيَدَعهُ خارجَ المدينةِ.

ج) إحْذَرْ أَنْ تعودَ لمثل هذاالعمل و اِلّاتنالُك عُقوبتي.

د) فالقرآنُ يخاطبُ جميعَ أنباء البشر بثقافاسّهم المختلفةِ.

ه) البرُّ أنْ تعمَل فيدالسرِّ عملَ العلانيةِ.

و) الاسلامُ يَهتُمّ باحترام البنين والبنات علي حَدٍّ سَواءٍ.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در سه شنبه یکم دی 1388  |
 نمونه سوالالت عربی دوم دبیرستان فرزانگان کرج: نیم سال اول 1387-88


۱_ تَرجم العباراتِ التاليةَ إلي الفارسية:

الف) إلهي لاتجعَل للشيطان علي عقلي سبيلاً.

ب) نَظَرْتُ إلي قرونه الجميلة الّتي ظَهَرت كالفِضّةِ البّراقَةِ.

ج)إنَّ القمَر مُجرَّد كوكبٍ هامدٍ لاأثر فيه للماءِ و لاللحياةِ.

د) فلّما أشعَلَه: ذُق يا عليّ! هذا جزاءُ مَنْ نَسِي المساكينَ.

ه) قَصُّر الآمالَ في الدُنيا تَفُزْ.

و) والّذي صادَقَ الأشرارَ نَحْسَبُه واحداً منهم.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در دوشنبه سی ام آذر 1388  |
 نمونه سوالالت عربی اول دبیرستان دبیرستان فرزانگان کرج: (2-1)
1-

الف) إنَّ القمرَ مُجَّردُ کوکبٍ هامِدٍ لا أثَرَ فیه للماءِ و للحیاةِ.

ب) الساعي فی الخیرِ کفاعَلِه و الماشي فی الشرِّ کَعامِلِه.

ج) الّذي صادَقَ الأخیارَ فَهُوِمِنهُم و المَرءُ علی دینِ خَلیلِه.

د) لیسَ مَن یَقطَعُ طُرقاً بَطَلا – انَّما مَن یتقّی اللهَ البَطَل.

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در دوشنبه سی ام آذر 1388  |
 نمونه سوالالت عربی دوم دبیرستان دبیرستان فرزانگان کرج: (1-2)
دروس ۳ و ۴

۱)          تَرجِم هذه العباراتِ:

الف) اَلَّفَ المُسلمونَ وسائلَ وکُتباً فی جمیعِ المجالاتِ.

ب) وَ اُهجُر النومَ و حَصِّل العلمَ و قَصِّر آمالکَ فی الدُنیا.

ج) الّذي صادَقَ الاَشرارَ نَحسَبُه واحداً منهم.

د)هَل لا تری انَّ الجبالَ تَمُرُّ أَمامَک کُما یُمُّر السَحابُ.

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388  |
 نمونه سوالالت عربی سوم دبیرستان دبیرستان فرزانگان کرج: (1-3)

1-للترجمة:

-اِنَّ الأرضُ یَرِثُها عبادی  الصالحون:

-اللهمَّ اجْعَلْ فی قلوبنا نوراً و اَلْهیمنا التقوی:

-راحَ نحوَ اَبیه فَقَبّلَهُ الأبُ . اَجْلَسَه عِندَهُ:

-الهی أنتَ أهلٌ لَن تجودَ عَلَیَّ بِفضلِ سَعَتِک:


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388  |
 نمونه سوالالت عربی اول دبیرستان دبیرستان فرزانگان کرج: (1-1)

دروس 1 و 2 و 3

1-ترجم هذه العبارت بالفارسیة:

الف) رَجَعَ النبیُّ و قالَ: تَفُوحُ رائحةُ الجَنَّتهِ من قِبَلِ «قَرَن»

ب)حَرَّکَ الثعلبُ بصعوبةٍ وقَرُبَ من الصیدِ و بدأَ بالأکَلِ

ج)اَقبَلَ سعیدٌ و استقْبله المدیرُ بِحفاوةٍ و مَنَحَهُ جائزةً

د)تَعَلَّمْ حسن الأستعماع کما تتعلم حسن الحدیث.

و)قلت لوالدتی: لقد نفد صبری و أنا مشتاقٌ لزیارةِ الرسولِ (ص)


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388  |
 اصطلاحات عربی در ریاضی

یک: واحد

یکم: الاول

دو: الاثنین

دوم: الثانی

سه : الثلاثه

سوم: الثالث

چهار: الاربعه

چهارم:الرابع

پنج: الخوسه

پنجم: الخامس

شش: السته

ششم: السادس

هفت: السبعه

هفتم: السابع

هشت: الثمانیه

هشتم: الثامن

نه: التسعه

نهم: التاسع

ده: العشره

دهم: العاشر

 

خارج قسمت: حاصل عملیه القسمه

مخرج: المنفد

زوج: الزوج

فرد : الفرد

عدد: اعدد

مختصات: المودصفات

نمودار: رسم بیانی او تخطیطی الواضح

بردار: المتجه

بازه: العبد بین جناحی او الطائره او الطائر

نسبت: العلاقهو القرابه

ریشه: الجذر

اجتماع: الاجتماع

اشتراک: الاشتراک

جمع: الجمع

ضرب: الضرب

تفریق : التفاضل

تقسیم: القسمه

حسابان: حساب التکاملو حساب التفاضل

دیفرانسیل: حساب دیفرانسیل التفاضلی

مثلثات: المثلثات

انتگرال: حساب التکامل

تابع: الدالهو المرافق

مشتق: المشتق

حد: الحاجز التفاضل بین الشیئن

دامنه(در تابع): الاتساع

برد: الازلاق

بی نهایت: لا نهایه

کران دار( در حد): الضفه

 

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در چهارشنبه هجدهم آذر 1388  |
 معجزات علمي قرآن در كيهان شناسي

عمر دنيا  و زمين و انبساط آن (بيگ بنگ) -  سياه چاله ها و ستاره هاي نوتروني همگي گوشه اي از معجزات قرآن است!

نسبت عمر دنيا به عمر زمين:

سوره ي 50 (ق): آيه ي 38:

"ما آسمان ها و زمين و آنچه در ميان آنهاست در شش روز آفريديم و هيچ گونه رنج و سختي اي به ما نرسيد"

سوره ي 41 (فصلت): آيه ي 9:

"بگو: آيا شما به آن كس كه زمين را در دو روز آفريد كافر هستيد و براي او همانندهايي قرار مي دهيد؟ او پروردگار جهانيان است!"

 

امروزه دانشمندان با توجه به شواهد موجود عمر زمين را 4.5 ميليارد سال پيش بيني مي كنند.

اين در حالي است كه عمر دنيا 13.5 ميليارد سال برآورد شده است.

در قرآن آمده كه زمين در دو روز و دنيا در شش روز خلق شد. (عمر دنيا 3 برابر عمر زمين است).

اگر اين موضوع را با شواهد عيني امروز مقايسه كنيم هيچ كمبودي ديده نمي شود!

عمر دنيا (13.5 ميليارد سال) را بر عمر زمين (4.5 ميليارد سال) تقسيم كنيد.

جواب 3 بدست مي آيد.

اين بدان معناست كه علم امروز نيز به اين مسئله رسيده كه عمر دنيا 3 برابر عمر زمين است!

 

سياه چاله ها و ستاره هاي نوتروني: 

سوره ي 86 (طارق): آيات 1 تا 3:

"سوگند به آسمان و كوبنده ي شب! و تو نمي داني كوبنده ي شب چيست. همان ستاره ي ثاقب است!"

 در عربي "ثقب" به معناي چاله و "ثاقب" به معناي چيزي است كه چاله را ايجاد مي كند.

نسبيت عام پيش بيني مي كند كه سياه چاله ها از ستاره هاي نوتروني بوجود مي آيند. ستاره هاي نوتروني اكثرا قابل رويت نيستند و تنها با امواج راديويي (پالس ها) رصد مي شوند.

امواج دريافتي از اين ستاره ها طوري به نظر مي رسد كه كسي به جايي مي كوبد! (ستاره ي كوبنده).

باور نداريد؟ گوش كنيد!

قرآن در آسمان ستاره اي كوبنده را معرفي مي كند كه ثاقب است. (چاله ايجاد مي كند).

كلام واضح قرآن در اين مورد جايي براي شك نمي گذارد!

 

بيگ بنگ – بيگ كرانچ و انبساط دنيا:

سوره ي 55 (الرحمن): آيه ي 37:

"آسمان ها روزي دوباره شكاف برمي دارند و مانند گل سرخي باز مي شوند!"

سوره ي 51 (الذاريات): آيه ي 47:

"و ما آسمان ها را با قدرت خود بنا كرديم و همواره آن را وسعت مي بخشيم!"

سوره ي 21 (الانبيا): آيه ي 104:

"در آن روز كه آسمان را چون طوماري در هم مي پيچيم هماگونه كه آفرينش را آغاز كرديم آنرا باز مي گردانيم. اين وعده اي است كه بر ماست و قطعا آنرا انجام مي دهيم!"

 

با بيان تئوري بيگ بنگ دانشمندان همواره در صدد گسترش آن بوده اند.

مدتي بعد به كمك تحقيقات عده اي از دانشمندان مشخص شد كه علاوه بر بيگ بنگ پديده اي به نام بيگ كرانچ هم بايد وجود داشته باشد. و همانطور كه دنيا باز شده روزي به همان نقطه ي آغاز جمع مي شود. (انا لله و انا اليه راجعون).

قرآن اين موضوع را در ابتدا به باز شدن يك غنچه ي گل رز تشبيه مي كند و بيان مي دارد كه با قدرت بي انتهاي خويش در حال گسترش (انبساط) دنيا است!

و روزي همانطور كه اين دنيا را باز كرد دوباره مانند طوماري آنرا در هم خواهد پيچيد. (بيگ كرانچ).

 

و اين سخن حقيقت است!

 

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388  |
 نامه ی شماره ی 5 از نهج البلاغه

و من كتاب له ع إلى أشعث بن قيس عامل أذربيجان

وَ إِنَّ عَمَلَكَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ وَ لَكِنَّهُ فِي عُنُقِكَ أَمَانَةٌ وَ أَنْتَ مُسْتَرْعًى لِمَنْ فَوْقَكَ لَيْسَ لَكَ أَنْ تَفْتَاتَ فِي رَعِيَّةٍ وَ لاَ تُخَاطِرَ إِلاَّ بِوَثِيقَةٍ وَ فِي يَدَيْكَ مَالٌ مِنْ مَالِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنْتَ مِنْ خُزَّانِهِ حَتَّى تُسَلِّمَهُ إِلَيَّ وَ لَعَلِّي أَلاَّ أَكُونَ شَرَّ وُلاَتِكَ لَكَ. وَ اَلسَّلاَم

ترجمه

نامه‏اى از آن حضرت ( ع ) به اشعث بن قيس ، عامل خود در آذربايجان نوشته است

حوزه فرمانرواييت طعمه تو نيست ، بلكه امانتى است بر گردن تو ، و از تو خواسته‏اند كه فرمانبردار كسى باشى كه فراتر از توست

تو را نرسد كه خود هر چه خواهى رعيت را فرمان دهى . يا خود را درگير كارى بزرگ كنى ، مگر آنكه ، دستورى به تو رسيده باشد . در دستان تو مالى است از اموال خداوند ، عزّ و جلّ ، و تو خزانه ‏دار هستى تا آن را به من تسليم كنى . اميد است كه من براى تو بدترين واليان نباشم . و السلام
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388  |
 نامه ی شماره ی 4 از نهج البلاغه

و من كتاب له ع إلى بعض أمراء جيشه

فَإِنْ عَادُوا إِلَى ظِلِّ اَلطَّاعَةِ فَذَاكَ اَلَّذِي نُحِبُّ وَإِنْ تَوَافَتِ اَلْأُمُورُ بِالْقَوْمِ إِلَى اَلشِّقَاقِ وَ اَلْعِصْيَانِ فَانْهَدْ بِمَنْ أَطَاعَكَ إِلَى مَنْ عَصَاكَ وَاِسْتَغْنِ بِمَنِ اِنْقَادَ مَعَكَ عَمَّنْ تَقَاعَسَ عَنْكَ فَإِنَّ اَلْمُتَكَارِهَ مَغِيبُهُ خَيْرٌ مِنْ مَشْهَدِهِ وَ قُعُودُهُ أَغْنَى مِنْ نُهُوضِه

ترجمه

نامه‏اى از آن حضرت ( ع ) به يكى از فرماندهان سپاهش

اگر در سايه فرمانبردارى باز آيند ، اين چيزى است كه ما خواستار آنيم و اگر حوادث و پيشامدها ، آنان را به جدايى و نافرمانى كشانيد ، بايد به يارى كسانى كه از تو فرمان مى ‏برند ، به خلاف آنكه فرمانت نمى‏ برند ، برخيزى . و به پايمردى آنكه مطيع توست از آنكه به ياريت برنمى ‏خيزد ، بى ‏نياز باشى . زيرا ، آنكه به اكراه همراه تو به نبرد مى ‏آيد ، غيبت او بهتر از حضور اوست و در خانه نشستنش ، بهتر است از به يارى برخاستنش
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388  |
 

و من كتاب له ع لشريح بن الحارث قاضيه

وَ رُوِيَ أَنَّ شُرَيْحَ بْنَ اَلْحَارِثِ قَاضِيَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع اِشْتَرَى عَلَى عَهْدِهِ دَاراً بِثَمَانِينَ دِينَاراً فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَاسْتَدْعَى شُرَيْحاً وَ قَالَ لَهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ اِبْتَعْتَ دَاراً بِثَمَانِينَ دِينَاراً وَ كَتَبْتَ لَهَا كِتَاباً وَ أَشْهَدْتَ فِيهِ شُهُوداً فَقَالَ لَهُ شُرَيْحٌ قَدْ كَانَ ذَلِكَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ نَظَرَ اَلْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ لَهُ يَا شُرَيْحُ أَمَا إِنَّهُ سَيَأْتِيكَ مَنْ لاَ يَنْظُرُ فِي كِتَابِكَ وَ لاَ يَسْأَلُكَ عَنْ بَيِّنَتِكَ حَتَّى يُخْرِجَكَ مِنْهَا شَاخِصاً وَ يُسْلِمَكَ إِلَى قَبْرِكَ خَالِصاً فَانْظُرْ يَا شُرَيْحُ لاَ تَكُونُ اِبْتَعْتَ هَذِهِ اَلدَّارَ مِنْ غَيْرِ مَالِكَ أَوْ نَقَدْتَ اَلثَّمَنَ مِنْ غَيْرِ حَلاَلِكَ فَإِذَا أَنْتَ قَدْ خَسِرْتَ دَارَ اَلدُّنْيَا وَ دَارَ اَلْآخِرَةِ أَمَا إِنَّكَ لَوْ كُنْتَ أَتَيْتَنِي عِنْدَ شِرَائِكَ مَا اِشْتَرَيْتَ لَكَتَبْتُ لَكَ كِتَاباً عَلَى هَذِهِ اَلنُّسْخَةِ فَلَمْ تَرْغَبْ فِي شِرَاءِ هَذِهِ اَلدَّارِ بِدِرْهَمٍ فَمَا فَوْقُ وَ اَلنُّسْخَةُ هَذِهِ هَذَا مَا اِشْتَرَى عَبْدٌ ذَلِيلٌ مِنْ مَيِّتٍ قَدْ أُزْعِجَ لِلرَّحِيلِ اِشْتَرَى مِنْهُ دَاراً مِنْ دَارِ اَلْغُرُورِ مِنْ جَانِبِ اَلْفَانِينَ وَ خِطَّةِ اَلْهَالِكِينَ وَ تَجْمَعُ هَذِهِ اَلدَّارَ حُدُودٌ أَرْبَعَةٌ اَلْحَدُّ اَلْأَوَّلُ يَنْتَهِي إِلَى دَوَاعِي اَلْآفَاتِ وَ اَلْحَدُّ اَلثَّانِي يَنْتَهِي إِلَى دَوَاعِي اَلْمُصِيبَاتِ وَ اَلْحَدُّ اَلثَّالِثُ يَنْتَهِي إِلَى اَلْهَوَى اَلْمُرْدِي وَ اَلْحَدُّ اَلرَّابِعُ يَنْتَهِي إِلَى اَلشَّيْطَانِ اَلْمُغْوِي وَ فِيهِ يُشْرَعُ بَابُ هَذِهِ اَلدَّارِ اِشْتَرَى هَذَا اَلْمُغْتَرُّ بِالْأَمَلِ مِنْ هَذَا اَلْمُزْعَجِ بِالْأَجَلِ هَذِهِ اَلدَّارَ بِالْخُرُوجِ مِنْ عِزِّ اَلْقَنَاعَةِ وَ اَلدُّخُولِ فِي ذُلِّ اَلطَّلَبِ وَ اَلضَّرَاعَةِ فَمَا أَدْرَكَ هَذَا اَلْمُشْتَرِي فِيمَا اِشْتَرَى مِنْهُ مِنْ دَرَكٍ فَعَلَى مُبَلْبِلِ أَجْسَامِ اَلْمُلُوكِ وَ سَالِبِ نُفُوسِ اَلْجَبَابِرَةِ وَ مُزِيلِ مُلْكِ اَلْفَرَاعِنَةِ مِثْلِ كِسْرَى وَ قَيْصَرَ وَ تُبَّعٍ وَ حِمْيَرَ وَ مَنْ جَمَعَ اَلْمَالَ عَلَى اَلْمَالِ فَأَكْثَرَ وَ مَنْ بَنَى وَ شَيَّدَ وَ زَخْرَفَ وَ نَجَّدَ وَ اِدَّخَرَ وَ اِعْتَقَدَ وَ نَظَرَ بِزَعْمِهِ لِلْوَلَدِ إِشْخَاصُهُمْ جَمِيعاً إِلَى مَوْقِفِ اَلْعَرْضِ وَ اَلْحِسَابِ وَ مَوْضِعِ اَلثَّوَابِ وَ اَلْعِقَابِ إِذَا وَقَعَ اَلْأَمْرُ بِفَصْلِ اَلْقَضَاءِ وَ خَسِرَ هُنالِكَ اَلْمُبْطِلُونَ شَهِدَ عَلَى ذَلِكَ اَلْعَقْلُ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَسْرِ اَلْهَوَى وَ سَلِمَ مِنْ عَلاَئِقِ اَلدُّنْيَا

ترجمه

نامه‏اى از آن حضرت ( ع ) به قاضى ‏اش شريح بن الحارث

گويند كه شريح بن الحارث قاضى امير المؤمنين ( ع ) در زمان او خانه ‏اى خريد به هشتاد دينار

اين خبر به على ( ع ) رسيد . او را فرا خواند . و گفت : شنيده ‏ام خانه‏ اى خريده ‏اى به هشتاد دينار و براى آن قباله نوشته‏ اى و چند تن را هم به شهادت گرفته‏ اى . شريح گفت : چنين است يا امير المؤمنين . على ( ع ) به خشم در او نظر كرد ، سپس فرمود

اى شريح ، زودا كه كسى بر سر تو آيد كه در قباله ‏ات ننگرد و از شاهدانت نپرسد ، تا از آنجا براندت و بى ‏هيچ مال و خواسته ‏اى به گورت سپارد . پس ، اى شريح ، بنگر ، نكند كه اين خانه را از دارايى خود نخريده باشى ، يا نقدى كه بر شمرده ‏اى از حلال به دست نيامده باشد . كه اگر چنين باشد هم در دنيا زيان كرده ‏اى و هم در آخرت 

اما اگر آنگاه كه اين خانه را مى ‏خريدى نزد من آمده بودى ، برايت قباله ‏اى مى ‏نوشتم به اين نسخت و تو حتى يك درهم و چه جاى بيش از آن رغبت نمى‏ كردى كه به بهاى اين خانه دهى . و نسخه آن قباله چنين است

اين خانه ‏اى است كه بنده ‏اى ذليل ، از مرده ‏اى كه براى كوچ‏ كردن او را از جاى خود برانگيخته ‏اند ، خريده است . خانه‏اى از سراى فريب در كوى از دست شدگان و محلت به هلاكت رسيدگان . اين خانه را چهار حدّ است

حد نخستين ، منتهى مى ‏شود به آنجا كه آفات كمين گرفته ‏اند ، و حدّ دوم به آنجا كه مصيبتها را سبب است و حدّ سوم به خواهشهاى تباه ‏كننده نفسانى ، و حدّ چهارم به شيطان اغواگر

و در آن از حد چهارم باز مى ‏شود . خريدار كه فريب خورده آمال خويش است آن را از فروشنده ‏اى كه اجل او را برانگيخته تا براندش ، به بهاى خارج شدن از عزّ قناعت و دخول در ذلّ طلب و خوارى خريده است . در اين معامله ضرر و زيان خريدار در آنچه خريده است ، بر عهده كسى است كه اندامهاى پادشاهان را ويران سازد و جان از تن جباران بيرون كند و پادشاهى از فرعونان چون شهرياران ايران و قيصرهاى روم و تبّعهاى يمن و حميرها بستانده است ، و نيز آن كس كه دارايى خود را گرد آورد و همواره بر آن در افزود و كاخهاى استوار برآورد و آنها را بياراست و آرايه‏ها ساخت و اندوخته‏ ها نهاد تا به گمان خود براى فرزند ، مرده ريگى نهد . همه اينان را براى عرضه در پيشگاه حسابگران و آنجا كه ثواب و عقاب را معين مى‏ كنند ، حاضر آورد . در آنجا حكم قطعى صادر شود و كار داورى به پايان آيد . « در آنجا تبهكاران زيانمند شوند » عقل هر گاه كه از اسارت هوس بيرون آيد و از علايق دنيوى در امان ماند ، به اين رسند گواهى دهد
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388  |
 نامه ی شماره ی 2 از نهج البلاغه

و من كتاب له ع إليهم بعد فتح البصرة

وَ جَزَاكُمُ اَللَّهُ مِنْ أَهْلِ مِصْرٍ عَنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ أَحْسَنَ مَا يَجْزِي اَلْعَامِلِينَ بِطَاعَتِهِ وَ اَلشَّاكِرِينَ لِنِعْمَتِهِ فَقَدْ سَمِعْتُمْ وَ أَطَعْتُمْ وَ دُعِيتُمْ فَأَجَبْتُم

ترجمه

نامه‏اى از آن حضرت ( ع ) پس از فتح بصره به مردم كوفه نوشته است

خداوند به شما مردم شهر از جانب خاندان پيامبرتان پاداش نيكو دهد ، همان پاداش كه به فرمانبران و سپاسگويان نعمتش مى ‏دهد . شما شنيديد و اطاعت كرديد ، فراخوانده شديد و پاسخ داديد
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388  |
 نامه ی شماره ی 1 از نهج البلاغه

و من كتاب له ع إلى أهل الكوفة عند مسيره من المدينة إلى البصرة

مِنْ عَبْدِ اَللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ إِلَى أَهْلِ اَلْكُوفَةِ جَبْهَةِ اَلْأَنْصَارِ وَ سَنَامِ اَلْعَرَبِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أُخْبِرُكُمْ عَنْ أَمْرِ عُثْمَانَ حَتَّى يَكُونَ سَمْعُهُ كَعِيَانِهِ إِنَّ اَلنَّاسَ طَعَنُوا عَلَيْهِ فَكُنْتُ رَجُلاً مِنَ اَلْمُهَاجِرِينَ أُكْثِرُ اِسْتِعْتَابَهُ وَ أُقِلُّ عِتَابَهُ وَ كَانَ طَلْحَةُ وَ اَلزُّبَيْرُ أَهْوَنُ سَيْرِهِمَا فِيهِ اَلْوَجِيفُ وَ أَرْفَقُ حِدَائِهِمَا اَلْعَنِيفُ وَ كَانَ مِنْ عَائِشَةَ فِيهِ فَلْتَةُ غَضَبٍ فَأُتِيحَ لَهُ قَوْمٌ فَقَتَلُوهُ وَ بَايَعَنِي اَلنَّاسُ غَيْرَ مُسْتَكْرَهِينَ وَ لاَ مُجْبَرِينَ بَلْ طَائِعِينَ مُخَيَّرِين

وَ اِعْلَمُوا أَنَّ دَارَ اَلْهِجْرَةِ قَدْ قَلَعَتْ بِأَهْلِهَا وَ قَلَعُوا بِهَا وَ جَاشَتْ جَيْشَ اَلْمِرْجَلِ وَ قَامَتِ اَلْفِتْنَةُ عَلَى اَلْقُطْبِ فَأَسْرِعُوا إِلَى أَمِيرِكُمْ وَ بَادِرُوا جِهَادَ عَدُوِّكُمْ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَل

ترجمه

نامه‏اى به مردم كوفه هنگام حركتش از مدينه به بصره

از بنده خدا ، على ، امير المؤمنين به مردم كوفه كه بزرگواران ياران و ارجمندان عرب‏ اند

اما بعد . شما را از كار عثمان خبر مى‏ دهم ، به گونه‏اى كه شنيدنش چون ديدن باشد : مردم بر او خرده گرفتند و من كه مردى از مهاجران بودم ، همواره خشنودى او را مى‏خواستم و كمتر سرزنش مى ‏كردم . ولى طلحه و زبير در باره او شيوه ديگر داشتند و آسانترين كارشان ، تاختن بر او بود و نرمترين رفتارشان ، رفتارى ناهموار بود . بناگاه ، عايشه بى‏تأمل بر او خشم گرفت و مردمى بر او شوريدند و كشتندش . آنگاه مردم با من بيعت كردند نه از روى اكراه يا اجبار ، بل به رضا و اختيار

بدانيد كه سراى هجرت [ مدينه ] مردمش را از خود راند و مردم نيز از آنجا رفتند . ناگاه ، چون ديگى كه بر آتش باشد ، جوشيدن گرفت و فتنه سر برداشت . پس به سوى اميرتان بشتابيد و اگر خدا خواهد ، براى جهاد با دشمن ، به پيش تازيد
|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388  |
 زندگی نامه ی محمود درویش
محمود درویش یکی از مهم‌ترین شعرای معاصر فلسطین است که نام او پیوند نزدیکی با شعر و ادبیات انقلاب فلسطین دارد. وی یکی از مهم‌ترین شاعران این بخش از جهان است که سهم به‌سزایی در تحول و ورود استعاره به‌شعر جهان عرب داشته است. در اشعار درویش عشق به‌وطن همواره آمیخته است با عشق زمینی و خاکی شاعر به‌معشوقه.

محمود درویش دومین پسر از خانواده‌ای است که شامل پنج پسر و سه دختر بود. او در سال ۱۹۴۲ در روستای بروه در نزدیکی عکا در فلسطین به‌دنیا آمد و در سال ۱۹۴۸ هنگامی‌که ارتش اسرائیل روستایش را اشغال کرد، او به‌همراه خانواده‌اش و نودهزار فلسطینی دیگر به‌لبنان پناه برد

 


آنها در آنجا یک سال با کمک‌های مالی سازمان ملل زندگی گذراندند. در سال ۱۹۴۹ آنها به‌طور غیرقانونی به‌فلسطین بازگشتند ولی روستای خود را ویرانه یافتند، مانند ۴۰۰ روستای دیگر فلسطین که پس از اشغال به‌دست سربازان اسرائیل ویرانه شده بود. درویش در این باره می‌گوید: «یک بار دیگر مانند پناهنده‌ها زندگی می‌کردیم، اما این بار در وطن خودمان. تجربه‌ای که هرگز زخم آن را فراموش نخواهم کرد.»
به‌ناچار به بخش دیگری از فسلطین پناه بردند. درویش می‌گوید: «پدر بزرگم تصمیم گرفت بالای تپه‌ای زندگی کند که مشرف بر سرزمین ابا و اجدادی‌اش بود، تا هر روز زمین‌های اشغال شده‌اش را ببیند که یهودی‌ها در آنجا زندگی می‌کنند، آنجا ماند تا زمانی که مرد.»

وی دوره ابتدائی را در مدرسه‌ای در یکی از روستاهای فلسطین گذراند و از ترس اینکه هویتش آشکار شود طی این سال‌ها بدون داشتن مدارک تبعیت زندگی کرد، تا اینکه وارد دبیرستان شد.
در سال
۱۹۶۱ هنوز در دبیرستان مشغول تحصیل بود که به حزب کمونیست فلسطین (راکاح) پیوست و پس از پایان دبیرستان یک‌سره زندگی خود را وقف نوشتن شعر و مقاله در نشریات حزب کمونیست ازجمله روزنامه‌های “الإتحاد” و نیز مجلاتی از قبیل “الجدید” کرد که بعدها سردبیر همان مجله شد.

او همواره درگیر گرفتاری‌های اشغال‌گران فلسطین بود، به‌طوری که از سال ۱۹۶۱ بارها و بارها به‌خاطر نوشته‌ها و فعالیت‌های سیاسی‌اش بازداشت شد.
انتشار دیوان «برگه‌های زیتون» در سال
۱۹۶۴ و «عاشقی از فلسطین»در سال ۱۹۶۶ نام او را به‌عنوان شاعر مقاومت بر سر زبان‌ها انداخت. در ۲۲ سالگی شعر «شناسنامه» او که خطاب به یک پلیس اسرائیلی سروده شده است تبدیل به شعر مردم در کوچه و بازار شد: «ثبت کن،‌ من عرب هستم، و شماره شناسنامه‌ام پنجاه هزار». در سال ۱۹۶۷ که ترانه «اعتراض» و بعد از آن شعر مشهور «مادر» را سرود برای چندمین بار روانه زندان شد. شعر مادر حکایت دل‌تنگی‌های یک زندانی فلسطین برای نان و قهوه مادرش است. «شعر مجموعه درددل‌های شاعری است با مادرش، ولی تبدیل می‌شود به یک ترانه ملی. همیشه همین طور بوده، من چیزی جز حدیث نفس نمی‌گویم، ولی این حدیث نفس از دل یک حافظه گروهی بر می‌خیزد.»

در سرزمین‌های اشغالی او از ادامه تحصیل محروم شد، پس در سال ۱۹۷۰ به موسکو رفت تا اقتصاد سیاسی بخواند ولی یک سال بیش دوام نیاورد و در سال ۱۹۷۲ به‌مصر رفت و در آنجا در روزنامه الاهرام به‌کار روزنامه‌نگاری پرداخت.
در سال
۱۹۷۳ به بیروت رفت و تا سال ۱۹۸۲ به‌عنوان سردبیر مجله «مسایل فلسطین» و رییس مرکز تحقیقات سازمان ازادیبخش فلسطین مشغول فعالیت شد، تا سال ۱۹۸۱ که خود مجله «الکرمل» را بنیان گذاشت. در این سال‌ها دیگر محمود درویش چهره شناخته شده‌ای برای تمام دنیای عرب بود، به‌طوری که تا سال ۱۹۷۷ بیش از یک میلیون نسخه از کتاب‌های او به فروش رفته بود.
او سال‌ها سمت ریاست اتحادیه نویسندگان و روزنامه‌نگاران فلسطین را داشت.
درویش در سال
۱۹۸۷ به‌عضویت کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین انتخاب شد ولی خودش این انتخاب را سمبلیک می‌داند «من هرگز آدم سیاسی نبوده‌ام.» در سال ۱۹۸۸ بیانیه تشکیل دولت فلسطین در الجزایر را او نوشت ولی از پذیرفتن مسئولیت وزارت فرهنگ این کابینه سرباز زد.

از سال ۱۹۹۲ که اسرائیل لبنان را اشغال و بیروت را محاصره کرد و قتل عام صبرا و شتیلا اتفاق افتاد، درویش یک تبعیدی سرگردان بین سوره، قبرس، قاهره، تونس و پاریس بود.
در سال
۱۹۹۳ درست فردای امضای قرارداد ورشو از عضویت در کمیته اجرایی سازمان ‍آزادیبخش فلسطین استعفا داد: «فلسطینی‌ها را بیدار کنید تا خود را بدون گذشته بیابند.»
محمود درویش در سال
۱۹۹۱ به پاریس رفت و تا ۱۹۹۶ آنجا ماند. در این سال برای دیدار با مادرش اجازه ورود به فلسطین را دریافت کرد، و هنگامی که در فلسطین به‌سر می‌برد با پادرمیانی جمعی از اعضای عرب و یهود کنیسه (پارلمان اسرائیل) توانست اجازه دائمی برای زندگی در وطن را به‌او دادند.

سال ۱۹۷۷ او با رنا قبانی (برادرزاده نزار قبانی شاعر معروف جهان عرب) ‌در واشنگتن ملاقات کرد که این ملاقات به ازدواجی انجامید که البته بیش از ۴ سال دوام نیاورد، رنا برای ادامه تحصیل و اخذ دکترا از دانشگاه کمبریج، او را ترک کرد. «دیگر ادامه زندگی غیر ممکن بود» مدتی بعد با یک مترجم مصری ازدواج کرد. «ما در کمال آرامش و صفا از هم جدا شدیم. دیگر برای سومین بار ازدواج نکردم، و هرگز هم ازدواج نخواهم کرد، من به تنهایی سخت معتاد شده‌ام هرگز نخواستم بچه داشته باشم، از مسئولیت آن می‌ترسم. آنچه من نیاز دارم آرامشی است که بتوانم دیدگاهم را،‌ جایم را، شیوه نگارشم را تغییر دهم. شعر من همه زندگی من است، آنچه به شاعریتم کمک کند را انجام می‌دهم و از آنچه بدان زیان برساند پرهیز می‌کنم.»
او از ‌شکست‌های پیاپی‌اش در عشق میگوید: «من عاشق این هستم که در دام عشق بیافتم، ماه من ماهی است و به‌همین خاطر هم عواطفی ناپایدار دارم. زمانی که عشقی به‌پایان می‌رسد تازه درمی‌یابم که این عشق نبوده است. عشق باید زندگی کند، نه‌اینکه خاطره باشد.»

درویش دچار بیماری قلبی است که به‌خاطر آن دوبار عمل جراحی کرده است: «یک بار در سال ۸۴ و بار دونم در سال ۹۸. »زمان اولین عمل جراحی قلبم برای دو دقیقه ایستاد، به من شوک الکتریکی دادند، ولی قبل از آن خودم را دیدم که بالای ابرهای سپید در پرواز هستم و تمام کودکی خود را به‌خاطر آوردم و تسلیم مرگ شدم. تنها زمانی درد را  حس کردم که به زندگی برگشتم.»
به‌خاطر سلامتی‌اش به او گفتند که از دو عشق همیشگی زندگی‌اش چشم بپوشد، سیگار دیگر نباید بکشد و قهوه را هم باید کم کند.

در سال ۲۰۰۰ که آموزش و پرورش اسراییل تصمیم گرفت تا ۵۰ شعر او را در کتاب‌های درسی کشوری وارد کند که ۱۹ درصد آنها فلسطینی هستند، غوغایی برپا شد. یک عضو جناح راست افراطی پارلمان گفته بود: « تنها جامعه‌ای که بخواهد خودکشی کند شعر درویش را در کتاب‌های درسی خود می‌گنجاند.»

محمود درویش که یکی از شناخته‌شده ترین نام‌های ادبیات مقاومت در فلسطین است جوایز متعددی دریافت کرده، از جمله:

  • جایزه لوتوس - ۱۹۶۹
  • جایزه دریای مدیترانه ۱۹۸۰
  • جایزه زره انقلاب فلسطین ۱۹۸۱
  • جایزه این‌سینا در اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۸۲
  • جایزه لنین در اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۸۳

محمود درویش اگرچه به‌زبان عربی می‌نویسد ولی انگلیسی، عربی و عبری را می‌خواند و آثار او به ۲۰ زبان دنیا ترجمه شده است.
درویش حالا دیگر سال‌هاست که ساکن فلسطین شده، با این همه او هنوز خود را در تبعید می‌بیند: « تبعید حالا دیگر فقط یک جغرافیا نیست، من هر جا که باشم تبعید را بر دوش می‌کشم، همچنانکه وطنم بر دوشم است.»

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388  |
 ضرب المثل عربی همراه با ترجمه ی فارسی(1)

ضرب المثل عربی

۳- الید الواحده لا تصفّق (یک دست صدا ندارد)


4- وهب الأمیر ما لا یملک (از کیسة خلیفه می‌بخشد)


5- و للناس فیما یعشقون مذاهب (سلیقه‌ها یکنواخت نیست)


6- هل یصلح العطّار ما أفسد الدّهر (آب رفته به جوی باز نیاید)


7- من یمدح العروس إلّا أهلها (هیچ کس نمی‌گوید ماست من ترش است)


8- من کثر کلامه کثر ملامه (پرگو خطاگوست)


9- من قرع باباً و لجّ و لج (عاقبت جوینده یابنده است)



10- من طلب العلی سهر اللیالی (گنج خواهی در طلب رنجی ببر)



11- من طلب شیئاً وجدّ وجد (عاقبت جوینده یابنده بود)



12- من طلب أخاً بلا عیب بقی بلا أخ. (گل بی‌خار خداست یا کجاست)



13- من حفر بئراً لأخیه وقع فیها (چاه مکن بهر کسی اول خودت دوم کسی)



14- من جدّ وجد (عاقبت جوینده یابنده بود)



15- من صارع الحقّ صرعه (با آل علی هر که در افتاد بر افتاد)



16- المعیدی تسمع به خیر من أن تراه (آواز دهل شنیدن از دور خوش است)



17- المحنه إذا شاعت سهلت (مرگ به انبوه، جشن باشد)



18- لکلّ فرعون موسی (دست بالای دست بسیار است)



19- لکلّ مقام مقال (هر سخنی جایی و هر نکته مکانی دارد)



20- ماحکّ جلدک مثل ظفرک (کسی نخارد پشت من جز ناخن انگشت من)



21- ماهکذا تورد یا سعد الإبل (راهش این نیست) (این ره که تو می‌روی به ترکستان است)



22- الکلام یجرّ الکلام (حرف حرف می‌آورد)



23- کلم اللسان أنکی من کلم السنان (زخم زبان از زخم شمشیر بدتر است)



24- کالمستجیر من الرّمضاء بالنّار (از چاله به چاه افتادن) (از بیم مار در دهان اژدها رفتن)



25- کلّ رأس به صداع (هر سری دردی دارد)



26- کلّ شاه تناط برجلیها (هر کس را در قبر خود می‌گذارند)



27- لا تؤخر عمل الیوم إلی غدٍ (کار امروز را به فردا میفکن)



28- لا یؤخذ المرء بذنب أخیه (گناه دیگری را بر تو نخواهند نوشت)



29- لکلّ جدید لذّه (نو که آمد به بازار کهنه شود دل آزار)



30- لکلّ صارم نبوه (انسان جایزالخطا است)



31- لا یلدغ المرء من جحر مرّتین (آدم یک بار پایش در چاله می‌رود)



32- علی نفسها جنت براقش (خودم کردم که لعنت بر خودم باد)



33- عند الشدائد تعرف الإخوان (دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان حالی و درماندگی)



34- غاب القطّ إلعب یا فار (حال میدان برایت خالی شده هر چه می‌خواهی بکن)



35- فعل المرء یدلّ علی أصله (از کوزه همان برود تراود که در اوست)



36- فوق کلّ ذی علم علیم (دست بالای دست بسیار است)



37- کالشمس فی رابعه النهار (مثل روز روشن)



38- کلام اللیل یمحوه النهار (کنایه بر کسی که به قول خود عمل نمی‌کند)



39- قاب قوسین أو أدنی (کنایه از بسیار نزدیک بودن)



40- الصبر مفتاح الفرج (گر صبر کنی زغوره حلوا سازی)



41- الطیور علی أشکالها تقع (کبوتر با کبوتر باز با باز کند همجنس با همجنس پرواز)



42- عاد بخفّی حنین ـ عاد صفر الیدین (دست خالی بازگشت ـ دست از پا درازتر برگشت)



43- عصفور فی الید خیر من عشره علی الشجره (سرکه نقد به زحلوای نسیه)



44- ربّ سکوت أبلغ من کلام (چه بسا سکوتی که از سخن گفتن شیواتر است)



45- السکوت أخو الرّضا (سکوت علامت رضاست)



46- سبق السیف العذل (دیگر کار از کار گذشت)



47- زاد الطّین بلّه (خواست ابرویش را درست کند زد چشمش را کور کرد)



48- رحم الله إمری‌ء عمل عملاً صالحاً فأتقنه (کار نیکو کردن از پر کردن است)



49- حبه حبه تصبح قبه (قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود)



50- الحسود لا یسود (حسود هرگز نیاسود)



51- الحقّ مرّ (حرف حق تلخ است)



52- خیر الأمور أوسطها (اندازه نگهدار که اندازه نکوست)



53- خیر البرّ عاجله (در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست)



54- خیر الناس من ینفع الناس (بهترین مردم کسی است که به مردم نفعی برساند)



55- خیر الکلام ما قلّ و دلّ (کم گوی و گزیده گوی چون درّ تا جهان زاندک شود پر)



56- خالف تعرف (مخالفت کن و مشهور شو)



57- أین الثری و أین الثریّا (این کجا و آن کجا) (تفاوت از زمین تا آسمان است)



58- بات یشوی القراح (آه ندارد که با ناله سودا کند)



59- بلغ السّکین العظم (کارد به استخوان رسید) (کاسة صبرش لبریز شد)



60- بیضه الیوم خیر من دجاجه الغد (سرکه نقد به زحلوای نسیه است)

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388  |
 نفوذ لغات عربی در لهجات ایرانی

پیداست که نفوذ سیاسی و دینی و همچنین مهاجرت برخی از قبایل عرب بداخله ایران و آمیزش با ایرانیان و عواملی از این قبیل باعث شد که لغاتی از زبان عربی در لهجات ایرانی نفوذ کند. این نفوذ تا چند قرن اول هجری بکندی صورت میگرفت و بیشتر ببرخی از اصطلاحات دینی (مانند: زکوة، حج، قصاص...) واداری(مانند: حاکم، عامل، امیر، قاضی، خراج...) و دسته‏یی از لغات ساده که گشایشی در زبان ایجاد میکرد یا بر مترادفات میافزود(مانند: غم، راحت، بل، اول، آخر...) منحصر بود و حتی ایرانیان پاره‏ای از اصطلاحات دینی و اداری عربی را ترجمه کردند مثلاً بجای «صلوة» معادل پارسی آن «نماز» و بجای «صوم» روزه بکار بردند. در این میان بسیاری اصطلاحات اداری(دیوان، دفتر، وزیر...) و علمی(فرجار، هندسه، استوانه، جوارشنات، زیج، کدخداه...) و لغات عادی لهجات ایرانی بسرعت در زبان عربی نفوذ کرد و تقریباً بهمان نسبت که لغات عربی در لهجات ایرانی وارد شد از کلمات ایرانی هم در زبان تازیان راه یافت. باید بیاد داشت که نفوذ زبان عربی بعد از قرن چهارم هجری و خصوصاً از قرن ششم و هفتم ببعد در لهجات ایرانی سرعت و شدت بیشتری یافت. نخستین علت این امر اشتداد نفوذ دین اسلام است که هر چه از عمر آن در ایران بیشتر گذشت نفوذ آن بیشتر شد و بهمان نسبت که جریانهای دینی در این کشور فزونی یافت بر درجه محبوبیت متعلقات آن که زبان عربی نیز یکی از آنهاست، افزوده شد. دومین سبب نفوذ زبان عربی در لهجات عربی در لهجات ایرانی خاصه لهجه دری، تفنن و اظهار علم و ادب بسیاری از نویسندگانست از اواخر قرن پنجم به بعد. جنبه علمی زبان تازی نیز که در قرن دوم و سوم قوت یافت از علل نفوذ آن در زبان فارسی باید شمرده شد. این نفوذ از حیث قواعد دستوری بهیچروی(بجز در بعض موارد معدود بی اهمیت) در زبان فارسی صورت نگرفته و تنها از طریق مفردات بوده است و حتی در مفردات لغات عربی هم که در زبان ما راه جست براههای گوناگون از قبیل تلفظ و معنی آنها دخالتهای صریح شد تا آنجا که مثلاً بعضی از افعال معنی و وصفی گرفت (مانند:لاابالی= بی‏باک. لایعقل= بی‏عقل، لایشعر= بی‏شعور، نافهم...) و برخی از جمعها بمعنی مفرد معمول شده و علامت جمع فارسی را بر آنها افزودند مانند: ملوکان، ابدالان، حوران، الحانها، منازلها، معانیها، عجایبها، موالیان، اواینها...چنانکه در شواهد ذیل می‏بینیم: ببوستان ملوکان هزار گشتم بیش گل شکفته برخسارکان تو ماند(دقیقی)وگر بهمت گویی دعای ابدالان نبود هرگز با پای همتش همبر(عنصری)گر چنین حور در بهشت آید همه حوران شوند غلمانش(سعدی) زنان دشمنان در پیش ضربت بیاموزند الحانهای شیون(منوچهری)بیابان درنورد و کوه بگذار منازلها بکوب و راه بگسل(منوچهری)من معانیهای آنرا یاور دانش کنم گر کند طبع تو شاها خاطرم را یاوری(ازرقی)گذشته از این نزدیک تمام اسمها و صفتهای عربی را که بفارسی آوردند با علامتهای جمع فارسی بکار بردند(مانند: شاعران، حکیمان، زائران، امامان، عالمان. نکتها، نسخها، کتابها...)بدین جهات باید گفت لغات عربی که در زبان فارسی آمده بتمام معنی تابع زبان فارسی شده و اصولاً تا اواخر قرن پنجم جمعهای عربی نیز بنحوی که امروز میان ما معمول است تقریباً مورد استعمالی نداشته است.

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388  |
  شعر «من کیستم» سروده نازک الملائکه
أنا

اللیلُ یسألُ من أنا
أنا سرُّهُ القلقُ العمیقُ الأسودُ
أنا صمتُهُ المتمرِّدُ
قنّعتُ کنهی بالسکونْ
ولفقتُ قلبی بالظنونْ
وبقیتُ ساهمةً هنا
أرنو وتسألنی القرونْ
أنا من أکون؟
والریحُ تسأل من أنا
أنا روحُها الحیران أنکرنی الزمانْ

أنا مثلها فی لا مکان
نبقى نسیرُ ولا انتهاءْ
نبقى نمرُّ ولا بقاءْ
فإذا بلغنا المُنْحَنى
خلناهُ خاتمةَ الشقاءْ
فإِذا فضاءْ!

 


والدهرُ یسألُ من أنا
أنا مثلهُ جبّارةٌ أطوی عُصورْ
وأعودُ أمنحُها النشورْ
أنا أخلقُ الماضی البعیدْ
من فتنةِ الأمل الرغیدْ
وأعودُ أدفنُهُ أنا
لأصوغَ لی أمسًا جدیدْ
غَدُهُ جلید
والذاتُ تسألُ من أنا
أنا مثلها حیرَى أحدّقُ فی ظلام
لا شیءَ یمنحُنی السلامْ
أبقى أسائلُ والجوابْ
سیظَل یحجُبُه سراب
وأظلّ أحسبُهُ دنا
فإذا وصلتُ إلیه ذابْ
وخبا وغابْ

 

من کیستم

شب از من می‌پرسد کیستم
من همان راز ژرفای سیاهی‌های اویم
من همان سکوت طغیانگر اویم
اعماق درونم را به عدم نقاب بستم
و دلم را با گمان گره بستم
و حال من شتری گم‌گشته در این بیابان
خیره گشته‌ام و می‌پرسند از من اعصار
من کیستم؟
باد می‌پرسد من کیستم
من آن روح سرگردان اویم در فراموشی زمان
من همچو اویم فاقد ‌مکان
هماره می‌رویم و پایانی نیست
می‌گذریم و ماندنی نیست
چون به آن بلندی رسیم
پندار که پایان رنج‌هاست
آن فضا!
روزگار نیز می‌پرسد کیستم
من بسانش سخت در پیچش اعصار
و در بازگشت رستاخیز زمان‌ها
آن گذشته دور را من می‌آفرینم
از درون فتنه‌‌های دلنشین آرزوها
و دوباره من آن را در گور می‌کنم
تا که دیروزی نو برایم بسازم
دیروزی که فردای سخت آن در پیش است
خود نیز می‌پرسم کیستم
من همانندش غرق در حیرت و خیره در تاریکی
نیست چیزی که از آن آرامش ارمغان گیرم
و چنان هماره در پرسش و پاسخم
پاسخی در زیر پوشش سراب
پندار که می‌شود نزدیک
اما چون رسد هیچ است
پنهان و ناپیدا و نیست است

|+| نوشته شده توسط yasamin & رژین در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388  |
 
 
بالا